Jedną z najczęstszych chorób męskiego układu moczowo-płciowego jest przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego. Jak pokazuje praktyka lekarska, na tę chorobę cierpi co dwunasty mężczyzna w dojrzałości płciowej, przy czym w około 40% przypadków diagnozuje się ją u pacjentów w wieku 20-40 lat. Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, przynosząc właścicielowi cierpienie fizyczne, często powoduje pogorszenie stanu ogólnego pacjenta, zakłócając jego normalną aktywność seksualną i społeczną. Jaka jest natura tej choroby, jak uniknąć nieprzyjemnej diagnozy i jak korzystne są rokowania dotyczące leczenia, jeśli jesteś wśród osób nią dotkniętych?
Przyczyny przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego
Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego to długotrwały proces zapalny w gruczole krokowym, któremu towarzyszy ból i dyskomfort w okolicy miednicy, zaburzenia oddawania moczu i patologie męskich funkcji seksualnych.
Warunkiem wystąpienia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego mogą być infekcje, przekrwienie prostaty, łagodny rozrost lub kombinacja tych czynników. Istnieje kilka możliwych dróg przedostania się infekcji do gruczołu krokowego:
- z przepływem krwi z ognisk infekcji obecnych w organizmie (zapalenie płuc, próchnica, krostkowe zmiany skórne, zapalenie zatok itp.);
- z napływem limfy z innych narządów (z dysbakteriozą, hemoroidami, chorobami zapalnymi jelit itp.);
- przez cewkę moczową, seksualnie (jedna z konsekwencji zakaźnego zapalenia cewki moczowej).
Niezakaźne, czyli abakteryjne zapalenie gruczołu krokowego diagnozuje się 8 razy częściej niż bakteryjne; Jej występowanie ma podłoże w procesach zastoinowych i zaburzeniach krążenia w prostacie i narządach sąsiadujących.
Wśród głównych przyczyn stagnacji wydzieliny w gruczole krokowym urolodzy identyfikują:
- nieregularne życie seksualne, długotrwała abstynencja;
- wadliwy wytrysk, praktyka przerywanego stosunku płciowego;
- często niezrealizowane podniecenie seksualne.
Ryzyko przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego wzrasta u mężczyzn o zmniejszonej aktywności fizycznej, z ciężką lub niewielką, ale regularną hipotermią, długotrwałym narażeniem na stres, a także u osób cierpiących na alkoholizm.
Główne objawy choroby
Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego występuje w wyniku braku szybkiego leczenia lub nieskutecznego leczenia ostrego zapalenia gruczołu krokowego i jest wolno działającym procesem zapalnym w gruczole krokowym.
W większości przypadków choroba jest bezobjawowa i zwykle wykrywana jest u pacjentów dopiero podczas badania lekarskiego, dlatego każdemu mężczyźnie zaleca się regularne wizyty u specjalisty w celu sprawdzenia, czy nie występują choroby urologiczne. Jednak tzw. „utajony” etap przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego może przejść w fazę ostrą po przebyciu przez mężczyznę stresu, choroby zapalnej, w wyniku hipotermii, zakłóceń życia intymnego itp. W takim przypadku następujące objawy powinny być sygnałem konieczności pilnej wizyty u lekarza:
- zwiększone pocenie się, szczególnie objawiające się w okolicy krocza;
- swędzenie lub dyskomfort w okolicy pachwiny;
- częste parcie na mocz, ból podczas oddawania moczu, zatrzymanie moczu;
- wydzielanie wydzieliny prostaty przez zewnętrzny otwór cewki moczowej po oddaniu moczu lub defekacji;
- niewielki wzrost (do 37,5) temperatury ciała; osłabienie, zaburzenia snu i wydajności;
- zaburzenia seksualne (niestabilna lub słaba erekcja, obniżone libido, szybki wytrysk, zaburzenia orgazmu, ból w okolicy miednicy podczas wytrysku itp.);
- ból o różnym nasileniu i natężeniu w kroczu, okolicy lędźwiowo-krzyżowej, zewnętrznych narządach płciowych
Podsumowując, te objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego mogą prowadzić do zaburzeń układu nerwowego, charakteryzujących się stanami neurotycznymi, gdy pacjent koncentruje się na swoim dobrym samopoczuciu.
Możliwe konsekwencje przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, jeśli nie jest leczone
W przeciwieństwie do ostrego, przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego charakteryzuje się naprzemiennością falistych, okresowych zaostrzeń i stosunkowo długich remisji, podczas których mężczyzna może czuć się całkowicie zdrowy. To brak kontaktu pacjenta ze specjalistą powoduje dalszy rozwój procesu zapalnego.
Jeśli stan zapalny rozprzestrzenia się przez układ moczowo-płciowy, prawdopodobne są powikłania w postaci zapalenia pęcherza moczowego lub odmiedniczkowego zapalenia nerek z możliwością przekształcenia się w kamicę moczową. Jednak najczęściej skutkiem zaawansowanego przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest zapalenie pęcherzyków (choroba zapalna pęcherzyków nasiennych) lub zapalenie najądrza i jądra (zapalenie jąder). Obie te choroby mogą prowadzić do nieuleczalnej niepłodności, a czasami do nieodwracalnego uszkodzenia męskich funkcji rozrodczych.
Jednym z najpoważniejszych skutków przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego jest bliznowacenie tkanki prostaty wraz ze skurczem narządu. Proces ten często rozprzestrzenia się na tylną część cewki moczowej i pęcherza, co prowadzi do trwałego zakłócenia odpływu moczu.
Sytuację znacznie pogarsza połączenie choroby z gruczolakiem prostaty, który najczęściej występuje u mężczyzn po 50. roku życia. Zakłócając odpływ z gruczołu krokowego, gruczolak prowokuje postęp przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, dlatego jeśli pacjent jest wskazany do chirurgicznego usunięcia łagodnego guza, należy je poprzedzić leczeniem zapalenia gruczołu krokowego.
Diagnostyka, metody i perspektywy leczenia choroby
Wstępna wizyta u lekarza polega na zebraniu informacji o głównych objawach choroby, następnie badaniu ogólnym, badaniu palcowym przez odbyt i pobraniu wydzieliny prostaty. Kolejną metodą diagnostyczną pozwalającą na postawienie dokładnej diagnozy jest przezodbytnicze badanie ultrasonograficzne.
Przed rozpoczęciem terapii u pacjenta z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego należy wykonać posiew moczu i zbadać wydzielinę prostaty pod kątem wrażliwości flory bakteryjnej na leki przeciwbakteryjne, aby zoptymalizować metodę leczenia.
Współczesna medycyna stosuje następujące, tradycyjnie stosowane w połączeniu, metody leczenia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego:
- Terapia antybiotykowa. Stosowanie leków przeciwbakteryjnych jest konieczne w celu wyeliminowania chorobotwórczej flory bakteryjnej wywołującej stany zapalne. Skuteczność leczenia zależy bezpośrednio od prawidłowego doboru leków, ponieważ jeśli nie wszystkie mikroorganizmy zostaną zniszczone podczas terapii, choroba prędzej czy później ponownie da o sobie znać. Z tego powodu pacjent musi całkowicie ukończyć cykl antybiotyków, bez przerw i innych naruszeń zaleceń lekarskich.
- Fizjoterapia. Masaż prostaty jest jednym z najskuteczniejszych elementów leczenia w kompleksie tego typu zabiegów. Istota masażu prostaty jest następująca: działanie na gruczoł pomaga wycisnąć nagromadzoną w nim wydzielinę zapalną do przewodów, a następnie do cewki moczowej. Jednocześnie poprawia się jakość przepływu krwi w prostacie, co nasila działanie przyjmowanych przez pacjenta leków przeciwbakteryjnych. Oprócz masażu prostaty pacjentowi, u którego zdiagnozowano przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, można zalecić leczenie laserem, falami ultradźwiękowymi lub działaniem elektromagnetycznym na obszar objęty stanem zapalnym.
- Immunokorekcja. Długotrwały proces zapalny, np. przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego, a także stosowane w przeszłości samodzielnie lub nieprawidłowo przepisywane antybiotyki, mogą przyczynić się do znacznego obniżenia odporności pacjenta. Celem immunokorekcji jest maksymalne przywrócenie funkcji ochronnych organizmu. Ułatwia to normalizacja stylu życia i wizyta u immunologa.
Choć nie każdy przypadek przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, ze względu na różne postacie jego złożoności, może zakończyć się całkowitym wyzdrowieniem pacjenta, ścisłe przestrzeganie przez pacjenta zaleceń lekarskich gwarantuje długoterminową, a być może nawet dożywotnią remisję choroby.
Jak uniknąć nieprzyjemnej diagnozy?
Zapobieganie przewlekłemu zapaleniu gruczołu krokowego polega na przestrzeganiu kilku podstawowych zasad:
- Zmień swój tryb życia na bardziej aktywny. Jeśli nie możesz uprawiać sportu, codziennie rób rozgrzewkę lub ćwiczenia gimnastyczne.
- Unikaj hipotermii. Nie siadaj na kamiennych płytach, metalowych krawężnikach itp.
- W przypadku zaparć stosuj środki przeczyszczające, a jeśli zaparcia staną się przewlekłe, udaj się do lekarza.
- Spróbuj normalizować swoje życie seksualne. Nadmierna aktywność seksualna, a także długotrwała abstynencja niekorzystnie wpływają na stan i funkcje gruczołu krokowego.
- Nie uprawiaj przypadkowego seksu; w przeciwnym razie preferuj seks chroniony.
- Przy pierwszym podejrzeniu choroby przenoszonej drogą płciową natychmiast skonsultuj się ze specjalistą; nie lecz się samodzielnie.
- Przynajmniej raz w roku odwiedzaj urologa, aby wykluczyć możliwość rozwoju choroby.
Uważaj na zdrowie swoich mężczyzn, a diagnoza „przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego” nigdy nie stanie Ci na przeszkodzie!