Prostata jako niezależny organ została po raz pierwszy opisana w badaniach anatomicznych starożytnego greckiego lekarza, który praktykował około 350 roku p.n.e. W tamtym czasie lekarze nie zwracali jednak na to większej uwagi, a prace tego lekarza praktycznie nie zachowały się, dlatego gruczoł został później ponownie odkryty przez weneckiego lekarza Nicolę Massę. W 1838 roku Verdes podał pierwszy dokładny morfologiczny opis patologii gruczołu krokowego, który z czasem został uzupełniony przez genialne umysły jego czasów. Nawiasem mówiąc, aż do początku XX wieku wielu lekarzy pierwszego kontaktu i psychoanalityków w ogóle nie uznawało istnienia przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego, nazywając je „psychozą odbytowo-odbytniczą”. Na szczęście współczesna medycyna nauczyła się nie tylko diagnozować we właściwym czasie, ale także bardzo skutecznie leczyć tę poważną chorobę. Ale czym właściwie jest zapalenie prostaty?
Ogólna charakterystyka
Zapalenie gruczołu krokowego to zapalenie gruczołu krokowego, specjalnego męskiego narządu znajdującego się tuż pod pęcherzem. Jego zadaniem jest wytwarzanie wydzieliny prostaty, ważnego składnika nasienia. Ponadto gruczoł zamyka wyjście z kanału moczowego podczas erekcji.
Jak można się domyślić, zapalenie może być spowodowane różnymi przyczynami. Ze względu na to, że gruczoł krokowy jest bezpośrednio połączony z kanałem moczowym, najczęstszą przyczyną rozwoju zapalenia gruczołu krokowego jest przedostanie się czynników zakaźnych do gruczołu. Wszyscy wiedzą, że organizm ludzki zawiera ogromną liczbę bakterii symbiontycznych, które są częścią jego normalnej mikroflory. Gdy jednak bakterie opuszczą swoją kolonię i przedostaną się do innych tkanek, z sojusznika stają się źródłem problemów, wywołując silne reakcje zapalne. Enterobacteriaceae (których najbardziej znanymi przedstawicielami są Proteus), Escherichia coli i Pseudomonas aeruginosa, Enterococci, wszystkie przenikają do gruczołu na wiele różnych sposobów. Najbardziej oczywistą drogą jest cewka moczowa, ale biorąc pod uwagę, że gruczoł krokowy jest połączony z siecią dużych naczyń, zarówno krew, jak i limfa mogą służyć jako medium transportowe dla bakterii.
Istnieje inna grupa patogenów, zwana w środowisku medycznym „atypowymi”, ponieważ czynniki te występują znacznie rzadziej. Dotyczy to na przykład infekcji grzybiczych – wielu prawdopodobnie słyszało o grzybie Candida, który atakuje tkanki wewnętrzne i powoduje chorobę „kandydozę”. Zazwyczaj zarodniki grzybów przedostają się do narządów wewnętrznych, gdy układ odpornościowy człowieka jest poważnie osłabiony - co w trudnych warunkach klimatycznych i ciągłym przeciążeniu organizmu spowodowanym napiętym harmonogramem pracy i brakiem snu nie jest wcale rzadkością wśród współczesnych ludzi. Zapalenie prostaty może mieć także charakter wirusowy. Wirus brodawczaka ludzkiego, cytomegalowirus, wirus opryszczki, a nawet wirus grypy (!) mogą wywołać zapalenie gruczołu krokowego i całą kaskadę powikłań, które wyczerpują i tak już osłabiony organizm.
Ponadto zapalenie gruczołu krokowego jest również spowodowane przez patogeny niebakteryjne. Mówimy przede wszystkim o ropnych formacjach w ciele: cząstki ropy odrywają się od całkowitej masy i dostają się do tkanek wraz z krwią. Czasami sama krew, bez obcych czynników, może wywołać reakcję zapalną. Jeśli mężczyzna prowadzi głównie siedzący tryb życia i zaniedbuje aktywność fizyczną, krew w gruczole zatrzymuje się i powoduje zatykanie naczyń krwionośnych. I wreszcie ostatnim (ale nie mniej ważnym) powodem jest długotrwała abstynencja seksualna i rozwiązłość. W pierwszym przypadku żelazo ulega degradacji, ponieważ w przypadku braku konieczności organizm dostarcza mu coraz mniej krwi, przez co komórki zaczynają umierać z głodu. W drugim przypadku cała wina spada na barki partnera, który może być nosicielem niektórych rodzajów infekcji dróg moczowych. Objawy zapalenia gruczołu krokowego trudno pomylić z czymś innym. Głównym objawem jest ostry, ostry, rzadziej uciskający ból podczas oddawania moczu i wytrysku. Nasila się to bólem dolnej części pleców, krocza, moszny i dolnej części pleców. Ze względu na wzrost wielkości gruczołu często blokuje on cewkę moczową, przez co proces oddawania moczu staje się utrudniony. W przypadku infekcji bakteryjnej często można zaobserwować zielonkawą i żółtawą wydzielinę z samego kanału, a w niektórych przypadkach rozwija się hemospermia - pojawienie się krwi w nasieniu.
Jakie są zagrożenia związane z zapaleniem prostaty?
Z powyższego nietrudno wywnioskować, że zapalenie gruczołu krokowego powoduje szereg problemów. Najczęstszym skutkiem zaawansowanego zapalenia gruczołu krokowego jest impotencja i niepłodność, ponieważ uszkodzenie gruczołu krokowego pociąga za sobą gwałtowny spadek produkcji hormonów odpowiedzialnych za pożądanie seksualne. Reakcja na infekcję rzadko jest zlokalizowana wyłącznie w gruczole; zwykle ognisko zapalenia obejmuje także tkanki sąsiadujące. Dlatego po zapaleniu gruczołu krokowego następuje zapalenie pęcherzyków, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie cewki moczowej i inne uszkodzenia układu moczowo-płciowego. Jeśli przyczyną zapalenia gruczołu krokowego jest infekcja grzybicza, bakteryjna lub wirusowa, możesz łatwo zarazić swojego partnera seksualnego. Czynniki przenoszone drogą płciową mogą powodować choroby zakaźne układu moczowo-płciowego u kobiet. Ponadto infekcja krwi może po prostu spowodować zatrucie krwi i prowadzić do rozległych uszkodzeń organizmu.
Prawdopodobnie słyszałeś określenie „gruczolak prostaty” w reklamach radiowych i telewizyjnych. Gruczolak to guz gruczołu, który z biegiem czasu powiększa się, nie tylko wywołuje stan zapalny i może przekształcić się w złośliwy, ale po prostu uciska drogi moczowo-płciowe. Dlaczego jest to takie ważne? Nie chodzi tu tylko o bolesne, niezwykle utrudnione oddawanie moczu i całkowite zaburzenia erekcji. Uciskany narząd otrzymuje coraz mniej krwi, w wyniku czego tkanki najpierw obkurczają się, a następnie całkowicie obumierają, co prowadzi do pojawienia się rozległego ogniska martwicy. Tej formy zapalenia gruczołu krokowego nie można już leczyć.
Jak leczyć zapalenie prostaty
Przede wszystkim musisz mocno pamiętać o jednej prostej prawdzie: tylko wykwalifikowany lekarz może pomóc wyleczyć zapalenie gruczołu krokowego. Ani babcia uzdrowicielka, ani wywary z łopianu, ani praktyki tantryczne, ani okłady z kory wierzby. Taka choroba również nie ustępuje sama: im dłużej pacjent zwleka z leczeniem, tym więcej problemów będzie musiał stawić czoła i tym droższe będzie leczenie. Wielu mężczyzn nie rozumie współczesnej farmakologii i przesądnie boi się, że lekarz przepisze im górę leków, które nie tylko będą bezużyteczne, ale także spowodują znaczne szkody dla ich portfela i zdrowia. Nie ma się czego bać: zamiast kilku tabletek najprawdopodobniej zostanie Ci przepisany jeden lek za bardzo rozsądną cenę.
5 interesujących faktów na temat zapalenia gruczołu krokowego
Oto kilka smutnych faktów na temat „głównej męskiej choroby” naszych czasów: - Zdrowe odżywianie jest kluczem do sukcesu: dzięki odpowiedniej diecie można nie tylko wzmocnić układ odpornościowy, ale nawet spowolnić zapalny przerost prostaty. — Co trzeci mężczyzna na świecie cierpi na tę czy inną postać zapalenia gruczołu krokowego. — Nawiasem mówiąc, zapalenie gruczołu krokowego nie jest „chorobą starych ludzi”: niektóre jego formy mogą rozwinąć się w dość młodym wieku (20-25 lat). — W większości przypadków przepisywany jest masaż prostaty, ale sam masaż może wyleczyć jedynie zastoinowe zapalenie gruczołu krokowego. Czasami masaż jest bezwzględnie przeciwwskazany. — Zapalenie gruczołu krokowego może przez długi czas przebiegać bezobjawowo, ale na pewno ujawni się podczas gwałtownego spadku odporności, na przykład podczas choroby, podczas hipotermii itp.